Pojęcie flexicurity powstało z połączenia dwóch konkurencyjnych, w istocie względem siebie angielskich słów: flexibility (elastyczność) oraz security (bezpieczeństwo). Flexicurity może być rozumiana jako proces poszukiwania równowagi pomiędzy elastycznością i bezpieczeństwem na rynku pracy.

 Komisja Parlamentu Europejskiego wyróżniła cztery komponenty, które należy uwzględnić przy wdrażaniu modelu Flexicurity należy do nich:

  • Elastyczne i przewidywalne warunki umów (z perspektywy pracownika i pracodawcy, a także osób posiadających i nieposiadających stałego zatrudnienia) osiągane dzięki nowoczesnemu prawu pracy, układom zbiorowym i organizacji pracy;
  • Kompleksowe strategie uczenia się przez całe życie zapewniające stałą zdolność pracowników, szczególnie osób z najsłabszych grup społecznych, do dostosowywania się i do bycia zatrudnionym;
  • Skuteczna aktywna polityka rynku pracy pomagająca w radzeniu sobie z szybkimi zmianami, umożliwiająca skrócenie okresów bezrobocia i ułatwiająca zmianę pracy;
  • Nowoczesne systemy zabezpieczenia społecznego zapewniające odpowiednie wsparcie dochodów, sprzyjające zatrudnieniu i ułatwiające mobilność na rynku pracy.

 

  • niezależnych ekspertów w różnych dziedzinach,
  • osób które mają małe szanse na znalezienie stałego zatrudnienia,
  • osób wychowujących dzieci,
  • osoby uczącej się i studiującej,
  • emerytów oraz rencistów,
  • osoby o słabym stanie zdrowia,
  • poszukujących dodatkowych źródeł dochodów.
  • Job sharing (dzielenie pracy) – polega na zatrudnieniu dwóch lub większej ilości osób na stanowisku pracy przewidzianym przez pracodawcę dla jednego pracownika. To właśnie pracownicy mają za zadanie podzielenie się między sobą zadaniami związanymi z zajmowanym stanowiskiem, jak również wynagrodzeniem.
  • Kontraktowanie pracy – polega na krótkoterminowym kontraktowaniu pracy głównie w ramach kontraktów na pracę chałupniczą, w niepełnym wymiarze czasu, na wykonanie zadania.
  • Leasing pracowniczy - polega na wynajmowaniu pracowników na rzecz innych podmiotów gospodarczych. W Polsce leasing pracowniczy nazywany jest pracą tymczasową.
  • Nieodpłatne wypożyczanie pracowników – firma, np. w momencie braku pracy, oddaje (czasowo) pracownika do dyspozycji innego pracodawcy. Możliwe jest również zawieszenie dotychczasowej umowy i zawarcie tymczasowej umowy z nowym pracodawcą, jednak musi się to odbywać za zgodą pracownika.
  • Praca dorywcza – jest to praca trwająca w krótkim okresie i nie mająca charakteru powtarzalnego.
  • Praca na czas określony - praca na czas określony jest świadczona na podstawie terminowej umowy o prac.
  • Praca na wezwanie – pracownik jest wzywany przez pracodawcę w przypadku zapotrzebowania na świadczenie pracy, przy czym cały czas pracownik pozostaje w pełnej gotowości świadczenia pracy.
  • Praca na zastępstwo - zatrudnienie tymczasowe jest stosunkiem pracy pomiędzy pracownikiem, agencją pracy tymczasowej, która występuje w roli pracodawcy oraz przedsiębiorcy, na rzecz którego pracownik wykonuje pracę.
  • Praca w domu – to forma zatrudnienia, w której praca jest wykonywana nie w zakładzie pracy a w domu pracownika.
  • Praca w niepełnym wymiarze czasu pracy – to praca krótsza niż wynosi podstawowy wymiar pełnego czasu pracy dla danego zawodu (zazwyczaj jest to 40 godzin.
  • Samozatrudnienie – jest to forma zatrudnienia związana z prowadzeniem działalności gospodarczej przez daną osobę i świadczeniem w ramach owej działalności, w ramach długoterminowej umowy, usług dla podmiotu gospodarczego.
  • Telepraca - praca wykonywana regularnie poza zakładem pracy, z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu przepisów o świadczeniu usług drogą elektroniczną.
  • Zadaniowy czas pracy – w przypadku specyficznych prac (lub miejsca ich wykonywania)pracownik może mieć zamiast wyznaczonego czasu pracy ,w którym ma być do dyspozycji pracodawcy, wyznaczone zadanie do wykonania. Przy czym czas wykonania zadania nie powinien odbiegać od podstawowego wymiaru czasu pracy pracownika,
  • Równoważny czas pracy – możliwe jest wydłużenie czasu pracy (dobowego) do nie więcej niż 12 godzin (z wyjątkami). Okres rozliczeniowy w tym przypadku skrócony jest generalnie do miesiąca. Wydłużony czas pracy wiąże się z wydłużonym czasem wolnym od pracy.
  • Przerywany czas pracy – pracownik w trakcie wykonywania pracy ma przerwę – przy czym jest ona ustalona wcześniej lub wynika np. z regulaminu pracy.
  • Ruchomy czas pracy – pozwala na rozpoczynanie i kończenie pracy w rożnych godzinach, przy czym pracodawca definiuje przedział czasu, w którym wszyscy pracownicy spotykają się w pracy (są obecni na stanowiskach pracy).
  • Zmienne godziny rozpoczynania pracy - system, który umożliwia ustalenie w drodze z pracodawcą godziny rozpoczynania pracy, przy czym nie zmienia się norma dziennego czasu pracy.
  • Indywidualny rozkład czasu pracy – na drodze porozumienia pracownika z pracodawcą zostają ustalone dni pracy, dni wolne od pracy oraz godziny kończenia i rozpoczynania pracy.
  • System skróconego tygodnia pracy - na wniosek pracownika można skrócić 5 dniowy tydzień pracy do mniej niż 5 dni, jednakże pracownik nie może pracować dłużej niż 12 godzin dziennie, okres rozliczeniowy skrócony jest do 1 miesiąca.
  • Praca w systemie weekendowym – na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na pracę w systemie weekendowym, przy założeniu, że pracownik nie może pracować dziennie więcej niż 12 godzin. Pracownik wykonuje pracę jedynie w piątki, soboty, niedziele i święta.
  • Zmniejszenie wymiaru czasu pracy zamiast korzystania z urlopu wychowawczego- pracownik może też sam złożyć wniosek o zmniejszenie etatu (maksymalnie do 1/2) w okresie, w którym mógłby korzystać z urlopu wychowawczego. Pracodawca w takim wypadku zobowiązany jest uwzględnić wniosek pracownika.
  • Indywidualne konta czasu pracy – pracownik posiada indywidualne konto czasu pracy. Zapisuje się na nim czas pracy, w którym pracownik, np. ze względu na brak zamówień, nie świadczył pracy a otrzymał pełne wynagrodzenie z tytułu posiadanego etatu.
  • zwiększa wydajność pracy,
  • optymalizuje wykorzystanie narzędzi pracy;
  • zwiększa zaangażowanie w pracę,
  • zmniejsza ilość zwolnień lekarskich,
  • polepsza atmosferę w zespole,
  • zwiększa satysfakcję ze świadczonej pracy,
  • powoduje wzrost motywacji i satysfakcji pracowników,
  • pozwala na wypracowanie większej liczby innowacyjnych pomysłów,
  • pozwala na podnoszenie kompetencji,
  • podnosi kompetencje w zakresie samodzielnego zarządzania,
  • pozwala na przyciągnięcie lub wręcz zatrzymanie pracowników,
  • zwiększa atrakcyjność pracodawcy dla potencjalnych pracowników,
  • zwiększa identyfikację pracownika z firmą.
  • ma źródło utrzymania,
  • jest lekarstwem na bezrobocie,
  • istnieje możliwość łączenia różnych form pracy w tym samym czasie,
  • łatwość rozwiązania stosunku pracy.
  • wzrost konkurencyjności i łatwiejsze przystosowanie się do zmian na rynku,
  • niższe koszty pracy,
  • większa swoboda w budowaniu zespołu,
  • możliwość wzmocnienia zespołu poprzez możliwości „wypożyczania" drogich ekspertów,
  • łatwiejsze zarządzanie kadrami oraz czasem.
  • spadek atrakcyjności firmy dla pracowników,
  • mniejsza identyfikacja pracowników z firmą,
  • niższa motywacja i mniejsze zaangażowanie w wykonywanie zadań,
  • brak integracji z zespołem,
  • gorsze relacje pracowników z przełożonym.

SONDA

busyŁadowanie ankiety...

 

 

 

 

 

EFS

Portal współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego